Ik weet niet of u het Marokkaanse badplaatsje Martil kent. Waarschijnlijk niet, want er komen geen ‘witten’. In juli en augustus vertienvoudigt de bevolking, want dan arriveren de Marokkanen uit Nederland en België, en ook uit het Marokkaanse binnenland. Het merkwaardige is dan niet zo zeer dat je merkt hoe relax ze daar zijn, in vergelijking met in Brussel of Antwerpen, en hoe tolerant - van top tot teen geklede vrouwen doen er aan pootje baden naast bikini-modellen, maar wat mij vooral verbaast is dat je direct de Hollandse Marokkanen van de Belgische kan onderscheiden en die dan weer van die uit de rest van Marokko.
Drie soorten
Er lopen in Martil drie soorten Marokkanen rond: de Hollanders met veel lawaai en armgezwaai, druk-druk telefonerend met hun mobieltje, in het Nederlands. Zodat iedereen hoort, we zijn van ginder. De Belgen die het kalmer aan doen, op zijn Belgisch genietend op de terrassen en de locals die dat alles over zich heen laten gaan. Eigenlijk, denk ik dan. Die zijn verdomme goed geïntegreerd, anders zou je ze niet zo makkelijk als Hollanders of Belgen herkennen. Waarbij ik maar wil zeggen dat als politici het hebben over het mislukken van de integratie ze eigenlijk de schuld misschien ook elders moeten zoeken.
Bij de overheid bijvoorbeeld, die in het onderwijs nog altijd niets doet aan het massaal afhaken van Belgisch-Marokkanse leerlingen en als die dan toch doorstromen, bijna altijd naar het beroeps. Een overheid die quasi niets doet aan de beschamende werkloosheidcijfers: tot 60% bij jongeren in sommige Brusselse wijken. Maar die wel de hoofddoek wil verbieden. Bent u al ooit lastig gevallen door een meisje met een hoofddoek? Hoofddoeken verbieden kost niets en levert stemmen op. Iets doen aan werkloosheid en onderwijs dat is natuurlijk wat anders.
Om van het racisme niet te spreken, zowel bij het zoeken naar een job als naar een huis. Integreer zo maar. En toch doen ze het. Als je het niet gelooft, ga eens naar Martil.
Vlaamse identiteit
Eigenlijk willen die politici dat onze Marrokanen assimileren in die Vlaamse identiteit die ze ook ons autochtonen sinds de jaren 1990 in de strot proberen rammen. Als ik de term ‘Vlaamse identiteit’ hoor, dan voel ik mij ook niet ‘geïntegreerd’. Trouwens, ik bouw zelf wel mijn eigen identiteit op. Daar heb ik geen overheid voor nodig en daarbij is ‘nationale identiteit’ maar een heel klein deelaspect. En Vlaams is die niet. Niet dat ik iets tegen Vlamingen heb. Mijn vrouw is een ‘Vlaamse’, want geboren in Brugge en ook niet tegen het woord ‘Vlaming’, als het tenminste de lading dekt die het in onze glorieuze zestiende eeuw had, waarbij ‘Hollanders’ of ‘Luikenaars’ ook Flamenco’s en Fiamminghi’s waren.
Maar toen ik eind de jaren 1950 begonnen ben met de opbouw van mijn identiteit was dat ‘nationale element’ vooral Brabants. Niet omdat ik dit zo koos. Wel de meester in het vijfde studiejaar die mij gedichtjes leerde als ‘Brabant, heuvelland…’ Of mijn moeder als ze vertelde: ‘Weet je, de die en de die is getrouwd met een vreumde, dan bedoelde ze geen Marokkaan of Italiaan, maar iemand ‘uit de Vlaanders’. Dat waren vreemden toen. Heel parochiaal, zoals de Vlaamse identiteit nu.
Een Brussels flamingant
En het Belgisch gevoel heb ik van mijn grootvader, ook mijn flamingantisme trouwens. Ja, u hoort het donderen, maar in Brussel spreek ik bijna uitsluitend Nederlands op café of in de winkel, en ik krijg de Vlaamse sijskens als zo’n Vlaming die denkt dat je in Brussel nergens met Nederlands terecht kan, mij de weg vraagt naar La Grande Marchée, in plaats van naar de Grote Markt, die verwijs ik steevast door naar de Nieuwstraat en City 2, dat is een ‘grand marché’.
Trouwens toen ik puber was heb ik nog rond gereden in Brussel met een Vlaams Leeuwtje aan het stuur van mijn fiets. Echt iets voor pubers, zo met een Leeuwtje wapperen, maar dat waait over als je merkt dat de wereld complexer in mekaar zit. En ook mijn ‘identiteit’ is iets complexer geworden dan wat ze ons nu willen opdringen.
Mijn grootvader heeft vier jaar in de loopgraven aan het IJzerfront gevochten, om België te verdedigen, zoals hij zei. Zijn ingekaderd erediploma hangt nu in mijn bibliotheek en op 11 november heb ik het nog eens afgestoft: Gevochten in Merckem, Beveren, Stadenberg, Westrozebeke, de Leie en de afbuiging van de Leie. En toch hij was flamingant: iemand die opkwam voor de taal en cultuur van het gewone volk, de werkman en de kleine middenstander, maar geen Vlaams-Nationalist, die waren ‘aangebrand’. En hij zou ze nu zeker niet begrepen hebben.
Le Kern
Nu men om federaal minister te worden Nederlands moet kennen, nu de premier van dit land al decennia lang Nederlandstalig is, nu de kabinetsraad en het kernkabinet overwegend in het Nederlands vergaderen, zodat de Franstaligen het hebben over ‘Le Kern’. Hij zou zijn oren niet geloven en ik hoor het hem al zeggen als hij de politici nu zou bezig horen over de onafhankelijkheid van Vlaanderen: “Ze zijn zot geworden, wij hebben gewonnen en wij controleren nu België, en nu willen ze het weg. Daar zit wat achter.”
En inderdaad, hier zit wat achter. Als ik tussen de regels van dit Vlaams identitair discours lees, dan gaat het al lang niet meer over de culturele of nationale rechten van de gewone man, maar dan hoor ik de stem van het Vlaams Patronaat: Leve een onafhankelijk Vlaanderen, met minder socialisten, met zwakkere vakbonden en met ultraliberalisme. En die inhoud heeft met mijn identiteit niets te maken, ook niet met mijn nationale identiteit. Dan voel ik mij zoals al die ‘Vlaamse Marokkanen’, niet echt geïntegreerd. Ik wil mij niet laten assimileren, zeker niet door dat Vlaams Patronaat.
@Allen: reageren op deze blog impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees ze dus - mod
01/12/2010 om 22:34
De vraag is natuurlijk wat je met Patronaat bedoelt…
Ik weet het niet of je zomaar kan stellen dat de Vlaamse Beweging gekaapt is door “het patronaat” en via de N-VA in het gareel van het ultraliberalisme zou gespannen zijn.
Het kan best zijn dat “Vlaams Patronaat” denkt dat haar belangen het beste gediend zouden worden in een “rechts” Vlaanderen zonder het “Links” Wallonië maar dan mag er iemand mij vertellen waarom men de moeite deed om de N-VA uit de marginaliteit te halen en dit gebeurde, -vergeet dat niet- door de ACW er Yves Leterme, mét goedkeuring van het ACW. ik herinner eraan dat J.M. Dedecker er van het ACW niet bijmocht.
men had dan veel beter de Open VLD “Vervlaamst”, Die stond toch veel dichter bij de werkgevers dan de N-VA? Alsof Verhofstadt niet liever veel minder plat op de buik had gegaan dan dat hij deed.
Het Burgermanifest van Verhofstadt van “indertijd” was niet echt Vlaamsvijandig - als je hem daarentegen nu bezig hoort-
Verder, als het Vlaams Patronaat idd de Vlaamse Beweging zou overgenomen hebben en scoren, welnu dan hebben de traditionele partijen daar de goal slecht afgedekt, nochthans was hun dat door niemand verboden.
Ik vind het één van de grootste fouten van “Links” om progressief te beschouwen als afbrekend, de tijd van de anarchisten is voorbij, en er is niks “rechts” aan om mensen erop te wijzen dat rechten ook plichten schept.
Iemand die meent dat hij voldoende heeft met “den dop” en gelukkig is met een beetje bij te klussen in het zwart is niet progressief, dat is een dief, die, -als een stakingsrat tegen een lager loon- arbeid steelt van zijn kameraden, die het geld steelt van hun solidartiteit, en die hun engagement steelt door hun in café uit te lachen door zijn fraude als slimmigheid te verkopen.
Hij is diegene die zijn rechten zelf opdoekt omdat hij zijn plichten tegenover kameraden verloochent.
Veel Vlaamsvoelenden (en anderen) zullen zich in deze redenering terugvinden omdat dit tot hun cultuur behoort, Het mooiste voorbeeld is, dat de Sociale Zekerheid in Vlaanderen en Wallonië voor 98% dezelfde wetgeving betreft, maar als je naar de toepassing ervan en van de sanctionering ziet, dan merkt men toch wel identiteits of culturele verschillen.
Geloof je me niet? Ga dan eens praten met mensen van de RVA, Sociale Inspectie, Riziv en tutti quanti.
Wat ik wel gemerkt heb (en daar is een 4 tal weken even een enquete over geduid op de VRT) is dat veel werkende mensen in tegenstelling tot een tijdje terug minder neiging hebben tot solidariteit met de zwakkeren, en dan vooral de werklozen en een strikter activeringsbeleid voorstaan dan wel een verhoging van de lasten, maar is dat in Vlaanderen alleen?
Het is niet omdat deze mensen meer en meer doorkrijgen dat de uitkeringen niet betaald worden door een misterieuse nonkel “staat”, maar dat dat verdorie uit eigen zak komt, dat ze daarom het label “Patronaat” verdienen.
De jaren 60 “‘t kan niet op” haalt het niet meer.
dat er een dergelijke -relatieve- druk op mensen met een vervangingsinkomen wordt gelegd, vind ik persoonlijk geen “rechtse bemoeizucht” -of zou het niet mogen zijn- maar een noodzaak en een verplichting tegenover al diegenen die tot solidariteit verplicht worden ( de Sociale Zekerheidsbijdragen zijn dwingend)
Dat is geen liberalisme, dat is een eerste voorwaarde om een sociale zekerheid en dus een progressief beleid mogelijk te maken; het is niet voor niks dat de arbeidersbewegingen in repressieve bourgeois regimes tot de meest gediciplineerde bewegingen hoorden. Die dicipline lijkt tegenwoordig meer ongewenst dan wel gewenst.
De Vlaamse Beweging zij is nooit liberaal (wél stom) geweest en zal dat nooit zijn.
Als je daarentegen het sociale clientisme als norm verheft, zoals het in de traditionele partijen (Vlaamse (H; De Croo, W. Claes) én Waalse) altijd al de norm is geweest, en al het andere als “Patronaat” duidt, ja dan is de Vlaamse Beweging idd gekaapt, maar dan wel al jaren, omdat de eerste bekommernis van deze beweging steeds de ontvoogding is geweest, en Sociaal Cliëntisme is nu eenmaal bevoogdend, knechtend, en het berooft de mensen van hun waardigheid.
Ik weet zelf wel dat ik het hier zeer zwart-wit stel, ik heb dat gedaan omdat je anders helemaal een boek aan het schrijven bent, maar de intentie van de schrijver, om nu dadelijk de Vlaamse Beweging te klasseren bij één of ander geheime dienst van het Patronaat…. kom nu
Afin, het is allesinds mijn agenda niet.
Marc Leys
01/12/2010 om 23:58
ja, iedereen heeft zijn waarheid, opvoeding voordelen en vooroordelen.
Ik lees niet al je bijdrages op deze site. Degene die ik reeds gelezen heb zijn dikwijls verruimend en ludiek gebracht. Over je politieke opvattingen is er geen onduidelijkheid en je levensopvatting is naar wat ik meen een van wat komt, komt toch.
Je mening over Vlaams Patronaat en wat er op volgt over vakbonden enz., leunt aan bij dit.
Ik ben groot gebracht met de realiteit van niet werken niet hebben. Dat is voor u de Vlaamse identiteit. Maar ook de instelling van we doen maar wat en het komt allemaal wel goed is lange tijd ook de stemming geweest bij Vlaamse politici, zolang het financieel goed ging met ons landje. Men wist toen ook al dat het niet allemaal honderd percent goed was met alle toegevingen aan de ene of de andere kant, met subsidie-wetgeving, met financiering van deze of gene groep van activiteiten. Er is nu een pietluttig probleempje dat de stellingnames verscherpt. Heel eenvoudig, we zijn platzak en we hebben allen meer dan een mljoen oude franken poef per hoofd van de bevolking. En dan denk ik aan het gezegde dat zachte heelmeesters stinkende wonden maken of gemaakt hebben. We zitten er nu mee en er zal iets moeten mee gebeuren. Ik vrees dat de stellingname van Vlaams Patronaat is de oorzaak van de impasse wel ver gegrepen is. Jammer genoeg is de wereld enorm klein geworden en de overlevingsdrang van de nieuwe wereldeconomieën zal ons dwingen tot het nemen van pijnlijke maatregelen. Andere economische grootmachten hebben sociale stelsels waarin het individu niet zo hooggeplaatst wordt als bij ons.
Het werkt op dit ogenblik efficienter en hun economisch succes bewijst dat.
Ik ben ervan overtuigd dat achter dit succes veel sociaal leed verborgen zit, maar de entiteit heeft succes. Hier zitten we met een vergevorderde sociale bescherming gebaseerd op een rijk industrieel verleden. Dat is veranderd en de lange weg terug tot de assimiltie door een Vlaams of buitenlands patronaat zal voor iedereen pijn doen.
02/12/2010 om 02:17
Eindelijk een blog van dhr. Catherine waaraan ik me niet echt erger.
Als ik de boodschap goed begrijp, wijst hij erop dat er een verschil is tussen een flamingant en een Vlaams-Nationalist. Daarmee ga ik 100% akkoord. Ik geef om de Vlaamse taal of talen en onze cultuur of culturen, en wens deze te behouden, maar ben tegelijkertijd tegen elke vorm van nationalisme.
Zelf wil ik dhr. Catherine wijzen op het verschil tussen een separatist en een Vlaams-Nationalist. Men kan de stelling verdedigen dat een splitsing de beste, of op langere termijn zelfs de enige manier is om de Vlaamse taal/talen en cultuur/culturen veilig te stellen, zonder daarom een nationalist te zijn, die zijn identiteit en trots ontleent aan de natiestaat waarin hij leeft. De splitsing dus als noodzakelijk middel, en niet als heiligmakend doel zien.
En verder ben ik het helemaal eens met de opmerkingen over het Vlaams Patronaat en het ultraliberalisme.
Men moet als individu vaak een afweging maken tussen het economische (gevaar voor het Vlaams Patronaat), het sociaal-culturele (wat volgens mij in de praktijk toch in belangrijke mate samenhangt met taal of taalkennis), en het politieke (politieke partijen en politici allerhande). Ieder zal aan die verschillende factoren een verschillend belang hechten.
It’s never easy.
02/12/2010 om 11:37
1900: het patronaat was Belgisch en de vakbondstoppen beschermden het.
2000: het patronaat is Vlaams en de vakbondstoppen beschermen het.
Er bestaat in België geen vakbond en geen partij van enige betekenis die de prerogatieven van het patronaat naar de 2e plaats verwijst. De grote partijen, misschien op Groen! na, dienen in de allereerste plaats de belangen van het patronaat. Groen! hangt daar wat onder en probeert de middenklasse te soigneren.
Sociale fraude? Rectifions un tout petit peu le tir. Electrabel betaalt een habbekrats belastingen op miljardenwinst. De banken krijgen 20 miljard toegeschoven zonder enig ernstig engagement en de patronaatklasse wil nog eens 20 miljard besparingen uit de inkomens van de werkenden Notionele intresten, arbeidskostenverlaging, beperking van pensioenrechten… Je moet echt wel over een electronenmicroscoop beschikken om hier Handig Pierke de Steuntrekker met zijn Buit tussen te ontwaren.
Het Vlaamse patronaat is volwassen geworden en heeft zich een partij aangeschaft waarmee het hoopt alle inwoners van zijn circonscriptie, van Pierke tot de voorzitter van Voka, achter dezelfde vlag en hetzelfde programma te krijgen. En de (intellectuele)middenklasse is mentaal het eerste slachtoffer zoals hier te merken is aan de nijdige trap die naar beneden toe gegeven wordt.
02/12/2010 om 16:35
Vlaming zijn heeft voor mij niets te maken met het patronaat, ultraliberalisme, enz. Dat zijn maar excuses van de linkerzijde om zich vooral niet uit te spreken pro Vlaanderen, ook al beseffen ze maar al te goed dat België geen democratisch verhaal is.
Een vraag bij het stuk hierboven: stel dat Vlaanderen en Wallonie (en dat Brussel zich zou besturen als een stad in plaats van als een gewest, ‘i is ocharme een scheet groot) morgen de kans krijgen een eigen beleid uit te tekenen (onder de Belgische koepel voor een aantal zeer beperkte bevoegdheden) , denk je niet dat we dan al lang een regering hadden?
Zou die dan minder socialistisch / liberaal / christendemocratisch / Vlaamsnationalistisch / groen zijn dan die we nu hebben?
Stop toch aub eens met de Belgische dagdromerij…
02/12/2010 om 23:24
Opletten Lucas, want straks krijg je een vlammende mail van Vlaams-nationalist Jean-Pierre Rondas met de aanbeveling om wat minder De Morgen te lezen, zoals mij is overkomen. We mogen zelfs niet meer lezen wat we willen. Faut le faire zeggen ze in mijn stad Brussel.
03/12/2010 om 12:27
Lieve, België kan een democratisch of een ondemocratisch verhaal zijn, dat hangt af van de Belgen. Idem dito voor Vlaanderen, maar op dit moment is het overduidelijk dat de patroonsklasse het Vlaams-nationalisme gebruikt om definitief komaf te maken met de sociale verworvenheden. Het gaat in de onderhandelingen niet over franskiljons in de rand en verdrukte Vlamingen - dat was poppenspel bedoeld om verkiezingen uit te lokken. Het gaat NU over de financieringswet met zware gevolgen voor de sociale zekerheid zowel van Walen, Brusselaars als Vlamingen.
Dus ja, je bedenking is misschien juist, alleen, wat voor een regering hadden we dan? Je gooit alle kleuren op een hoop, terecht, ze verdedigen allemaal hetzelfde als het op patroonsbelangen aankomt. Maar een Vlaamse regering zal er dan een zijn die een ferme slag om de arm heeft voor méér sociale afbraak. Lees gewoon het NV-A-programma. Luister naar Bart De Wever die onomwonden zegt: mijn echte baas is VOKA. Een linkerzijde die zich uitspreekt voor Vlaanderen, voor nationalisme, is een gekaapte linkerzijde à la SP.a. Zij die door werken hun brood verdienen hebben geen belang bij nationalistische drijverijen. Leert het uiteenvallen van het Oostblok met zijn onophoudelijke nationalistische bloedbaden niet genoeg? De werkenden hebben overal ter wereld één en dezelfde belangen en die zijn niet gediend door verdeeldheid.